Η διαφορά στην απασχόληση γυναικών και ανδρών έπεσε το 2025 στο χαμηλότερο σημείο από το 2013, αλλά η Ελλάδα μένει τρίτη στην ΕΕ. Τι δείχνουν η Eurostat και η ΕΛΣΤΑΤ και τι δεν δείχνουν.
Το 2025 δούλευε το 62,3% των γυναικών 20–64 ετών στην Ελλάδα και το 79,7% των ανδρών. Η διαφορά είναι 17,4 ποσοστιαίες μονάδες, η τρίτη μεγαλύτερη στην ΕΕ-27, μετά την Ιταλία (19,1) και τη Ρουμανία (18,7), όπως καταγράφει και η Eurostat. Στην ΕΕ οι αντίστοιχες τιμές ήταν 71,3% και 80,9%, δηλαδή διαφορά 9,6 μονάδων. Η Ελλάδα έχει επίσης το τρίτο χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης γυναικών, πάνω από την Ιταλία (58,0%) και τη Ρουμανία (59,5%).
Από το 2013 οι γυναίκες κέρδισαν 19 μονάδες
Το 2013 δούλευε το 43,3% των Ελληνίδων 20–64 ετών. Το 2025 το ποσοστό ήταν 62,3%, αύξηση 19,0 μονάδων. Οι άνδρες ανέβηκαν από 62,7% σε 79,7%, δηλαδή 17,0 μονάδες. Γι’ αυτό η διαφορά μίκρυνε από 19,4 σε 17,4 μονάδες. Στην ΕΕ μίκρυνε από 11,8 σε 9,6. Η απόσταση των Ελληνίδων από τον μέσο όρο των γυναικών της ΕΕ έπεσε από 18,2 μονάδες σε 9,0, γιατί το ποσοστό της ΕΕ ανέβηκε από 61,5% σε 71,3%.
Η πορεία δεν ήταν ευθεία. Η διαφορά έφτασε 21,0 μονάδες το 2018 και ξανά το 2022, και από τότε μίκρυνε τρεις χρονιές στη σειρά. Υπάρχει όμως και ένα σπάσιμο. Από τον Ιανουάριο του 2021 η ΕΛΣΤΑΤ εφαρμόζει νέο ευρωπαϊκό κανονισμό: συλλέγει τα στοιχεία με ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο, άλλαξε ο ορισμός όσων λείπουν προσωρινά από τη δουλειά τους και άλλαξε η στάθμιση, όπως περιγράφει στην έκθεση ποιότητας. Η Eurostat σημαίνει το 2021 με «b», ως αρχή νέας σειράς. Γι’ αυτό δεν διαβάζουμε το 2020–2021 ως αλλαγή, και συγκρίνουμε μόνο μέσα στην κάθε σειρά: 19,4 προς 18,9 ως το 2020, 19,8 προς 17,4 από το 2021.
Δεκατρείς περιφέρειες, καμία κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ
Η μικρότερη διαφορά το 2025 ήταν στην Αττική, 11,9 μονάδες, και στην Ήπειρο, 12,1. Η μεγαλύτερη ήταν στη Στερεά Ελλάδα, 29,0, με 86,9% των ανδρών και 57,9% των γυναικών να δουλεύουν. Ακολούθησαν η Δυτική Ελλάδα (24,8) και το Νότιο Αιγαίο (24,4). Και οι 13 περιφέρειες είχαν διαφορά μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της ΕΕ, 9,6. Το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών ήταν από 50,8% στη Δυτική Μακεδονία ως 67,3% στην Αττική.
Οι περιφερειακές τιμές θέλουν προσοχή, γιατί η Έρευνα Εργατικού Δυναμικού είναι δειγματοληπτική. Δεν βρήκαμε δημοσιευμένο διάστημα εμπιστοσύνης για αυτές τις τιμές. Η Στερεά Ελλάδα είχε διαφορά 22,9 το 2013, οπότε ένα μεμονωμένο έτος δεν δείχνει μόνιμη εικόνα. Η σειρά ανάμεσα σε κοντινές περιφέρειες δεν είναι σταθερή.
Μερική απασχόληση και λόγοι αδράνειας
Το 2025 το 8,3% των εργαζόμενων γυναικών 20–64 ετών δούλευε με μερική απασχόληση, έναντι 27,5% στην ΕΕ. Στους άνδρες τα ποσοστά ήταν 2,6% και 7,8%. Η μερική απασχόληση, επομένως, δεν είναι το χαρακτηριστικό των Ελληνίδων που δουλεύουν· η διαφορά αφορά το αν έχουν δουλειά.
Η έρευνα ρωτά και όσους είναι εκτός εργατικού δυναμικού και θέλουν να δουλέψουν γιατί δεν ψάχνουν. Από τις Ελληνίδες 20–64 ετών σε αυτή την ομάδα, το 29,0% ανέφερε τη φροντίδα παιδιών ή ενηλίκων με αναπηρία, έναντι 19,3% στην ΕΕ. Άλλο 20,6% είπε ότι πιστεύει πως δεν υπάρχει διαθέσιμη δουλειά, έναντι 9,2%. Για τους Έλληνες άνδρες η φροντίδα δεν δημοσιεύεται, και οι υπόλοιπες τιμές τους έχουν σήμανση χαμηλής αξιοπιστίας. Είναι απαντήσεις μιας μικρής ομάδας, όχι εξήγηση της διαφοράς.
Τι λένε οι επίσημοι στόχοι
Η ΕΕ έχει στόχο 78% απασχόληση στις ηλικίες 20–64 έως το 2030, στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης του Ευρωπαϊκού Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων. Η Eurostat σημειώνει ότι το ίδιο σχέδιο θέτει στόχο και τη μείωση της διαφοράς φύλων. Το Συμβούλιο της ΕΕ γράφει ότι η μείωση στο μισό είναι απαραίτητη για να φτάσει η ΕΕ το 78%. Δεν βρήκαμε εθνικό στόχο για τη διαφορά φύλων στην Ελλάδα.
Ο εθνικός στόχος της Ελλάδας για το 2030 είναι 71,1%, ο χαμηλότερος στην ΕΕ. Το 2025 η απασχόληση 20–64 ήταν 71,0%, 0,1 μονάδα κάτω, και 7,0 μονάδες κάτω από τον στόχο της ΕΕ.
Η πιο πρόσφατη εικόνα της ΕΛΣΤΑΤ, για το δεύτερο τρίμηνο του 2026, δείχνει ανεργία 10,6% στις γυναίκες και 5,7% στους άνδρες, και η ανακοίνωση σημειώνει ότι τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας είναι στις γυναίκες. Είναι άλλος δείκτης (ποσοστό ανέργων στο εργατικό δυναμικό 15+), και ένα τρίμηνο δεν κάνει τάση.
Τι δεν ξέρουμε
Τα στοιχεία δεν εξηγούν γιατί η διαφορά είναι μεγαλύτερη στην Ελλάδα ή γιατί μίκρυνε. Οι απαντήσεις για τη φροντίδα και τη μερική απασχόληση περιγράφουν, δεν αποδεικνύουν αιτία. Δεν ξέρουμε αν η μείωση του 2023–2025 συνεχίζεται, ούτε αν οι μεταβολές μίας μονάδας είναι πέρα από το σφάλμα δείγματος.
Πώς το μετρήσαμε
Ο δείκτης είναι το ποσοστό των κατοίκων 20–64 ετών που δούλεψαν έστω και μία ώρα την εβδομάδα της έρευνας, από την Έρευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ, όπως τη δημοσιεύει η Eurostat. Οι χώρες είναι από τον πίνακα lfsa_ergan και οι περιφέρειες από τον lfst_r_lfe2emprt. Η «διαφορά» είναι το ποσοστό των ανδρών μείον το ποσοστό των γυναικών, σε ποσοστιαίες μονάδες, υπολογισμός δικός μας. Η έρευνα καλύπτει μόνο ιδιωτικά νοικοκυριά. Για Ισπανία και Γαλλία οι τιμές φέρουν σήμανση «d» (διαφορετικός ορισμός) στην Eurostat.
Πηγές
- Eurostat, lfst_r_lfe2emprt (περιφέρειες NUTS 2, 2013–2025), lfsa_ergan (χώρες), lfsa_epgaed (μερική απασχόληση), lfsa_igar (λόγοι αδράνειας), ενημέρωση 30 Οκτωβρίου 2026.
- Eurostat, Employment – annual statistics (Statistics Explained).
- Συμβούλιο της ΕΕ, έγγραφο 13806/26 ADD 1 (2 Οκτωβρίου 2026) και 13296/25 ADD 1 (2025): εθνικοί στόχοι απασχόλησης 2030.
- ΕΛΣΤΑΤ, Έρευνα Εργατικού Δυναμικού, 2ο τρίμηνο 2026 (δελτίο Τύπου 4 Σεπτεμβρίου 2026) και έκθεση ποιότητας.
